مرتضی عامری قدم 6 سئوال 8 الی 19

برگرفته از کتاب #کارگاه_بهبودی نوشته #مجتبی_دشتی

8ـ من چگونه اعتماد خود را به خداوند به آنگونه که او را درک میکنم از طریق کارکرد این قدم افزایش میدهم؟

با سپردن امور زندگی به دست او و دست برداشتن از جنگ و دستکاری اوضاع بايد امیدوار باشم و با ایمان به حضورش دعا كنم و از او درخواست کمک نمایم. من با استفاده از تجربهي قدم سوم و سپردن نقايص به او و باور دوستان قدیمی و اعتماد به خداوند همچنين درکی که از او در قدمها نوشتم متوجه شدم که سطح آمادگی من برای سپردن نقصها ارتقاء یافته و آنچه را که از دست خودم برنیامده از او طلب کردم. عملکرد من بهترین مصداق و نشانه برای رسیدن به اعتماد بیشتر به او و رعایت اصول انجمن بوده اين پنج قدم توانست به من کمک کند تا اعتماد کنم. زمانی که آمادگی من بیشتر شد اعتماد من به او نیز بیشتر گردید.

9ـ تسلیم من در این قدم چگونه عمیقتر میشود؟

تسلیم در قدم ششم یعنی آگاهی، یعنی آمادگی این را پیدا کنم تا هر کاری که نیاز باشد در ارتباط با ضعفها، متعهدانه عمل کنم، جنگ نکردن با نقايص و پذیرفتن اینکه این نقصها به دلیل تکرار به صورت عادت، جزيی از وجود من شده، درک اینکه این نقايص چه خسارتهایی به بار آورده.

برای رهایی از ضعفها اگر توفیقی حاصل نشد ناامید و خسته نشوم و به مسیر رو به جلوی خود ادامه دهم و از بیان جملاتی مانند بیمارم و نقايص خودش درست خواهد شد اجتناب کنم و متعهدانه پیگیر رفع نقايص باشم با انجام رهنمودهای این قدم تاثیراتش را در زندگی شاهد خواهم بود و خود را بهتر به اصول و برنامه نیازمند میبینم و از احساس آرامش نسبی برخوردار خواهم شد.

10ـ چه اعمالی میتوانم انجام دهم، که نشاندهنده آمادگی کامل من باشد؟

شناخت ضعفها و استفاده نکردن از آنها به صورت ابزاری، مشارکت صادقانه و اقرار، درخواست کمک به صورت عاجزانه از خداوند، رعایت اصول روحانی پنج قدم قبلی و به اجرا گذاشتن آنها، مشورت کردن در مورد نقايص و درک و مشاهده آثار تخریبی آن، خدمت کردن و در میان گذاشتن احساسات، رعایت و تمرین هر روزی اصول

11ـ لیست نقايص خود را بنویسید و هر یک را کوتاه تعریف کنید.

تنبلی، بیانگیزه بودن، تنپروری، افراط، راحتطلبی، خودخواهی و تنها خود را دیدن و همه چیز را برای خود خواستن، غیبت، پشت سر کسی را متهّم کردن، شکستن گمنامی، بیملاحظگی، عدم توجه به رفتار سالم خود که موجب خسارت زدن به دیگران میشود، ناصادقی، فرار از واقعیت زندگی، دروغ، طمع، قانع نبودن، زیادهخواهی، تجملگرایی، از خود شخصیت دیگر ساختن، خودکمبینی، افسوس خوردن به حال خود، دلسوزی و ترحم بیش از حد، قضاوت کردن، حدس زدن رفتار دیگران به طور معتادگونه و یا نقد دیگران، خودمحوری، اتکاء به نفس محدود خود و در نظر نگرفتن خداوند، سرزنش كردن دیگران، مقایسهي ضعف دیگران با نقاط قوت خود، غرور، حس برتری، ترس از ناشناختهها و ترس به دست نیاوردن یا از دست دادن، خشم، احساس توانایی، عدم بخشش و پذیرش، غبطهخوردن، حسادت، شهوترانی، انتظار بیجا داشتن، لذتجویی افراطی و ...

12ـ من چه كارهايي را از روي اين نقايص انجام ميدهم؟

معمولاً از راه اجبار و وسوسه و عادتهاي خودمحورانه و خودخواهي برای به دست آوردن چیزی عمل میکنم اعتراض را توهین تلقی میکنم و طوری برخورد میکنم که انگار هیچ کس بهتر از من نمیداند. از روی خشم رفتارهای دیوانهوار از من سرمیزند، از روی حسادت شروع به بدگویی دیگران میکنم و بهطوردائم وقت خود را تلف میکنم، در روابط جنسی افراط میکنم و ملاحظه نمینمایم در تنبلی ساعتهاي گرانبهایی را از دست میدهم و با کمبود وقت مواجه میشوم و کار امروز را به فردا میاندازم در خودخواهی فقط به خود میاندیشم و برای من دیگران ارزشی ندارند. غیبت و بدگویی میکنم و خود را بالاتر از دیگران میبینم، فکر نمیکنم و سخن میگویم، به واسطهي دروغ سعی در زود رسیدن به مقصد را دارم. گاهی اوقات اعتماد به نفس خود را از دست میدهم و خود را در نظر نمیگیرم و خود را قربانی میکنم. گاهی در حال حدس زدن رفتار دیگران هستم و بهطوردائم در قضاوت دیگران به سر میبرم.

13ـ وقتی که از روی این نقايص عمل میکنم، چه تاثیری بر روی خود و دیگران میگذارم؟

دوستیها را تبدیل به کینه و دشمنی میکنم و از خود ناامید ميشدم در آن صورت تمام رابطههای من قطع میشود و از اصول دور میشوم و خود را تنها میبینم، احساس پشیمانی و شرمندگی میکنم، فراموش میکنم که بیمارم و از روحانیت دور میشوم، از اطرافیانم فاصله میگیرم و تبدیل به شخصیتی منفور میگردم و در آن صورت است كه نمیتوانم از گوهر وجود خود استفاده کنم و وقتی از این نقايص استفاده مینمایم ارزشهای انسانی را در نظر نمیگیرم و به دیگران خسارت میزنم.

14ـ چه احساساتی در رابطه با این نقايص خود تجربه میکنم؟ آیا سعی میکنم که بعضی احساسات خود را توسط عمل از روی نقايصم سرکوب کنم؟

احساسات زیادی از قبیل احساس ترس، پوچی، ضعف، لذت و گاهی این احساسات را با نقايص خود سرکوب میکنم. مثلاً احساس عشق را با شهوت سرکوب میکنم، احساس شرمندگی را با لودگی، احساس هیجان را با زیادهگویی، احساس افسردگی را با تنبلی، احساس ترس را با بیشتر نقايصم سرکوب میکنم، احساس حق به جانبی را با غرور سرکوب میکنم و خیلی از احساسات دیگر که راه بروز صحیح آنها را با نقايصم تغییر میدهم و گاهي احساساتم در این موارد غیرواقعی است و خیلی اوقات هم نسبت به آنها تجربهای ندارم، مثلاً پشیمانی و سرخوردگی را با ناصادقی خشم، سرزنش کردن دیگران سرکوب میکنم.

15ـ زندگی من بدون این گونه رفتارها به چه شکل خواهد بود؟ به جای آن کدام یک از اصول روحانی را میتوانم به کار گیرم؟

با دیدگاه اعتیادی زندگی بدون استفاده از این ضعفها بسیار یکنواخت میشود. گاهی در زندگی دچار ترس میشوم گاهی دچار سردرگمی، ولی بیشتر اوقات بر اثر استفاده نکردن از ضعفها تبدیل به انساني خوشقلب، مصلحتطلب، متعادل میشوم. من ميدانم كه استفاده از نقايص در زندگی از روی ترسهاست. چون نمیتوانم با واقعیت آنها روبرو شوم.

امروز میتوانم به جای هر یک از ضعفها یک اصل روحانی را جایگزین کنم؛ به جای ترس ایمان، به جای خودخواهی، نوعدوستی به جای شهوت، روحانیت به جای حق به جانبی، در نظر گرفتن مصلحت دیگران به جای توقع گذشت، به جای غرور؛ تواضع و فروتنی، عدم صداقت، صداقت و دوستی به جای غیب، حفظ گمنامی در مقابل خیلی از ضعفها من باید تمایل خود را نشان دهم، استقامت کنم، به خداوند اعتماد کنم و خود را بپذیرم.

16ـ امروز من چگونه تعهد خود به بهبودی را نشان میدهم؟

تسلیم بودن، دعا کردن، خدمتكردن، به کار نگرفتن ضعفها، انتقال اصول روحانی، بالا بردن سطح آگاهی و تمایل، تمرین روشنبینی که همواره راه دیگری وجود دارد، مشورت، مشارکت، با به عهده گرفتن مسوولیتهای رفتارم سعی در شناسایی و مشاهده نقايصم دارم و در ضمن فراموش نکنم که در ابتدای بهبودیام هر کار لازم را برای بقای بهبودی و پاکیام انجام دادم و در کل تعهد خود را به بهبودی با حضور در جلسات و کارکرد قدم نشان خواهم داد.

17ـ از طریق کار کردن پنج قدم اول، من پشتکار خود را به بهبودی نشان دادهام، این پشتکار و استقامت به چه شکلی در قدم ششم حیاتی میباشد؟

در قدم ششم ما بر روی تعهّد و استقامت، تمایل، ایمان، اعتماد و خویشتنپذیری تمرکز میکنیم. ما ممکن است در مواقعی از زندگی خسته شویم و ببینیم که هر کاری میکنیم زندگیمان همان جوری آشفته و غیرقابل تحمل است. اینجا اصل روحانی استقامت و پشتکار میتواند به ماندگاری ما در این مسیر کمک کند و آن بیحوصلگی، سرخوردگی و ناامیدی را از بین ببرد. استقامت و پشتکار در استفاده نکردن از نقايص در قدم ششم درست مثل تهیه مواد مخدر بود که به هر شکلی آن را به دست میآوردم در این قدم مصالحه با نقايص یعنی مرگ کامل. نباید منتظر معجزه باشم بلكه باید بپذیرم که نمیتوانم نقايصم را کنترل کنم امّا در مقابل شورش بیماری اصل روحانی استقامت و پشتکار را تمرین کنم و همواره خود را آماده نگه دارم بدانم که مصالحه با نقايص مساوی است با مرگ معنوی .

18ـ آیا تمایل دارم تاکنون، تمامي نقايص شخصیتی من برطرف شوند؟ اگر نه؛ چرا؟

بله، چرا که استفاده کردن از نقايص حتّی خیلی کوچک موجب مسدود شدن حرکت روحانی من خواهد شد. با تمایل به تغییر در مقابل نقايص به گونهای دیگر عمل خواهم کرد باید در مقابل نقايص انعطاف نشان ندهم و در مورد اصول روحانی جدی باشم تا از نقايص دور شوم و از محاکمه کردن خود دست برداشته و تنها به تغییر بیندیشم.

19ـ امروز چه کاری انجام دادهام که نشانگر تمایل من است؟

زیر پا گذاشتن خیلی از ضعفها و استفاده از اصولی روحانی و مشورت گرفتن برای رهایی از ضعفها، مسوولیت رفتارها را به عهده گرفتن، با کوششكردن و صادقانه متعهد بودن از نقايص عقبنشينينكردن و سعي در رهايي از آنها و حتی اگر به نظر برسد که هیچ تغییر و پیشرفتی حاصل نشده، امیدوار و با تمایل به مسیر بهبودی ادامه دهیم و اگر هم لازم باشد از همان سماجت و اصراری که در دوران اعتیاد فعال برای مصرف مواد داشتیم استفاده نماییم و اصول برنامه را پیگیری نماییم.

برچسبها: مرتضی عامری, مجتبی دشتی, اعتیاد, بهبودی